ଓଡ଼ିଶାର ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜରେ ‘ଡିଗ୍ରୀ ବଣ୍ଟନ’ ମଡେଲ୍? ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଯାଞ୍ଚ କେବେ? ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ଉପରେ ଖେଳିବା ପାଇଁ ଏମାନେ କିଏ?
ଭୁବନେଶ୍ୱର: ଓଡ଼ିଶାର କିଛି ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜକୁ ନେଇ ଏବେ ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି। ଅଭିଯୋଗ ହେଉଛି, କେତେକ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ନିୟମିତ ଶିକ୍ଷାଦାନ, ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ଶିକ୍ଷକ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ କାଗଜପତ୍ରରେ ସବୁ କିଛି ଠିକ୍ଠାକ୍ ଦେଖାଯାଉଛି। ଅଭିଯୋଗ ଅନୁସାରେ, ରେକର୍ଡରେ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ନାମ ଦର୍ଶାଯାଉଛି, ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ଉପସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ପୂରଣ କରାଯାଉଛି। ଏପରିକି ନିୟମିତ କ୍ଲାସ୍ ନକରି କେବଳ ପରୀକ୍ଷା ସମୟରେ କଲେଜକୁ ଆସି ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ଏକ ବର୍ଗ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଲାଭ ନେଉଥିବା ଅଭିଯୋଗ ରହିଛି।
ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ, ଏହି ଅଭିଯୋଗ ସତ ହେଲେ ଏହା କେବଳ କିଛି କଲେଜର ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ, ବରଂ ସମଗ୍ର ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ନିରୀକ୍ଷଣ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଉପରେ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନଚିହ୍ନ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସମ୍ମତି ବିନା ତାଙ୍କ ନାମକୁ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବେ ରେକର୍ଡରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି କି? ବାସ୍ତବରେ କେତେ ଶିକ୍ଷକ କ୍ଲାସ୍ ନେଉଛନ୍ତି? କେତେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ନିୟମିତ ଭାବେ କ୍ୟାମ୍ପସ୍କୁ ଆସୁଛନ୍ତି? ଯେଉଁ ଉପସ୍ଥାନ ରେକର୍ଡ ଦାଖଲ ହେଉଛି, ତାହାର ସତ୍ୟତା କିଏ ଯାଞ୍ଚ କରୁଛି? ଏସବୁ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଖୋଜିବା ଏବେ ଜରୁରୀ ହୋଇପଡ଼ିଛି।
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି—ଯଦି ଏପରି ଅନିୟମିତତା କେଉଁଠି ରହିଛି, ତେବେ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗ, AICTE ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ BPUT ର ନିରୀକ୍ଷଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତାହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରୁନାହିଁ କାହିଁକି? ଯଦି ରେକର୍ଡରେ ସବୁ ଠିକ୍ ଏବଂ ମାଟିରେ ଚିତ୍ର ଅଲଗା, ତେବେ ଏହି ବ୍ୟବଧାନ କେଉଁଠି ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି? ସରକାର ଯଦି ଓଡ଼ିଶାର ଶିକ୍ଷାର ମାନ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତେବେ କେବଳ କାଗଜପତ୍ର ଯାଞ୍ଚ ନୁହେଁ, ହଠାତ୍ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଯାଞ୍ଚ, ବାୟୋମେଟ୍ରିକ୍ ଉପସ୍ଥାନ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବାସ୍ତବ ନିଯୁକ୍ତି, କ୍ଲାସ୍ରୁମ୍ ଓ ଲାବରେଟୋରୀର ବ୍ୟବହାର ଏବଂ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ନିୟମିତ ଉପସ୍ଥାନକୁ ନେଇ ସ୍ୱାଧୀନ ଅଡିଟ୍ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। କାରଣ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଡିଗ୍ରୀ କେବଳ ଏକ କାଗଜ ନୁହେଁ; ଏହା ଭବିଷ୍ୟତର ଇଞ୍ଜିନିୟରଙ୍କ ଦକ୍ଷତାର ପ୍ରମାଣ। ଡିଗ୍ରୀ ବଣ୍ଟନର ଏକ ‘ସିଷ୍ଟମ୍’ ଯଦି କେଉଁଠି ଚାଲିଥାଏ, ତେବେ ତାହାକୁ ରୋକିବା ସହିତ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପ୍ରକୃତ ମାନଦଣ୍ଡକୁ ଉପରକୁ ନେବାର ସମୟ ଆସିଛି।
